GH0809 #2 (Gaza Houses 2008-2009)
ANG:
Taysir Batniji made the GH0809 #2 (Gaza Houses 2008-2009) series after Israel’s military operation against Gaza from December 27, 2008 to January 18, 2009, which left over 1,300 Palestinians dead —65% of them civilians— and 5,450 wounded. Infrastructure and houses were pounded into rubble. Unable to go home because of the blockade underway since June 2006, he asked journalist Sami al Ajrami to photograph, following detailed specifications, houses damaged by Israeli bombardments. Batniji then selected 20 images and displayed them like real estate ads. A detailed commentary below each one describes the house (area, number of rooms, orientation, number of occupants) with the aim of committing it to memory.
As in the Watchtowers series (2008), Batniji sought to create dissonance between an ultra-referenced, well-known form of representation and serious subjects specific to war reporting, offering an alternative, distanced, subjective reading of the news while trying to avoid not just the formatted discourse of information and clichés, but also a narrow circumscription of his work.
PL:
Seria GH0809 #2 (Gaza Houses 2008-2009) powstała po izraelskiej operacji wojskowej przeciwko Gazie, trwającej od 27 grudnia 2008 do 18 stycznia 2009 roku, w której zginęło ponad 1300 Palestyńczyków (65% z nich stanowili cywile), a 5450 zostało rannych. Infrastruktura i domy zostały zbombardowane i obrócone w gruzy. Ponieważ Batniji nie mógł wrócić do domu z powodu blokady trwającej od czerwca 2006 roku, poprosił dziennikarza Samiego al-Ajramiego o sfotografowanie, według szczegółowych wytycznych, domów uszkodzonych w izraelskich bombardowaniach. Następnie wybrał 20 zdjęć i zaprezentował je na wzór ogłoszeń nieruchomości. Pod każdym z nich umieścił szczegółowy komentarz opisujący dom (powierzchnię, liczbę pokoi, orientację, liczbę mieszkańców), by zachować go w pamięci.
Podobnie jak w serii „Watchtowers” (2008), Batniji dążył do wywołania dysonansu między niezwykle rozpowszechnioną, dobrze znaną formą przedstawiania a poważnymi tematami właściwymi relacjom wojennym. Zaproponował w ten sposób alternatywne, zdystansowane, subiektywne odczytanie wydarzeń, starając się uniknąć nie tylko sformatowanego języka informacji i klisz, ale także zawężającego ograniczania jego twórczości do jednego kontekstu.
Remnants
ANG:
Since October 2023, the artist has been receiving daily images from Gaza via the Telegram messaging network, where the unimaginable violence of Israeli tanks, aircraft, and drones is unfolding. When a photo arrives on Batniji’s screen, it appears blurred before it is fully downloaded and its raw form is revealed. It is this precise moment–this suspended, fleeting instant before the worst is confirmed–that the Palestinian artist focuses on, and which he seeks, in a way, to extend infinitely in his work Remnants.
In this sense, as a deliberate distortion of reality, he takes a screenshot of the still undefined, blurred image, which he then reproduces in oil on canvas. While these works may seem to present interlacing, fluid, and imprecise forms, they are in fact driven by a clear intention: to prolong this moment of ignorance and, if only in thought, ward off the inevitable confrontation with an unbearable reality.
Gilles Khoury, L’Orient Today, January 2025
The photos don’t do the paintings justice. In reality, the gradients, transitions and color nuances are much more subtle and refined.
Remnants #1: oil on canvas, 61 x 46 cm
Child Hind’s mother narrates painful details of her communication with her daughter while she was trapped in a vehicle in Gaza.
Remnants #16: oil on canvas, 81 x 57 cm
A glimpse into the suffering of the wounded during the siege and ongoing genocide in the Gaza Strip.
Remnants #17: oil on canvas, 70 x 50 cm
A child killed during the bombing of a house in the Sheikh Radwan neighborhood in northern Gaza.
Remnants #18: oil on canvas, 100 x 73 cm
Ayman Abu Arram from Beir Zeit after ten months of administrative detention. He lost forty kilograms.
PL:
Od października 2023 roku artysta codziennie otrzymuje obrazy z Gazy za pośrednictwem komunikatora Telegram, na których rozgrywa się niewyobrażalna przemoc izraelskich czołgów, samolotów i dronów. Kiedy zdjęcie pojawia się na ekranie Batnijiego, jest rozmazane, zanim zostanie w pełni pobrane i ujawni swoją surową postać. Właśnie na tym momencie, zawieszonym i ulotnym, tuż przed potwierdzeniem najgorszego, skupia się palestyński artysta, i właśnie ten moment stara się w pewnym sensie przedłużyć w nieskończoność w pracy „Remnants” („Pozostałości”).
W tym sensie, jako celowe zniekształcenie rzeczywistości, wykonuje zrzut ekranu wciąż nieokreślonego, rozmazanego obrazu, który następnie odtwarza farbą olejną na płótnie. Choć prace te mogą sprawiać wrażenie splatających się, płynnych i nieprecyzyjnych form, w rzeczywistości kieruje nimi jasna intencja: przedłużyć ten moment niewiedzy i, choćby tylko w myślach, odsunąć nieuniknioną konfrontację z nieznośną rzeczywistością.
Gilles Khoury, L’Orient Today, styczeń 2025
Zdjęcia nie oddają sprawiedliwości obrazom. W rzeczywistości gradienty, przejścia i niuanse kolorystyczne są znacznie subtelniejsze i bardziej wyrafinowane.
Remnants #1: olej na płótnie, 61 x 46 cm
Matka Child Hind opowiada o bolesnych szczegółach rozmowy z córką, która utknęła w pojeździe w Strefie Gazy.
Remnants #16: olej na płótnie, 81 x 57 cm
Rzut oka na cierpienia rannych podczas oblężenia i trwającego ludobójstwa w Strefie Gazy.
Remnants #17: olej na płótnie, 70 x 50 cm
Dziecko zabite podczas bombardowania domu w dzielnicy Sheikh Radwan w północnej części Strefy Gazy.
Remnants #18: olej na płótnie, 100 x 73 cm
Ayman Abu Arram z Beit Zeit po dziesięciu miesiącach aresztu administracyjnego. Schudł czterdzieści kilogramów.
Disruptions, 2015-2017
ANG:
Series of 39 screenshots, inkjet prints on paper, 24 × 16 cm (each)
Disruptions series is made of thirty-nine selected screenshots —weak, dated images, broken up because the network is scrambled by the occupation— impulsively sampled by the artist during several WhatsApp video conversations with his mother and various family members in Gaza between 2015 and 2017, the year of the artist’s mother death. Each line represents a dated conversation: 24/04/2015, 04/08/2016, 06/08/2016, 17/08/2016, 04/09/2016, 05/10/2016.
For years, Taysir Batniji couldn’t travel to his homeland due to the Israeli blockade imposed on Gaza in 2006. Through these images, he tried to hold on to the evanescent, bringing back the distant, the familiar things that are missed, undoing frontiers by offering “part of that shared intimacy that stretches between two territories”.
The formal alteration of these images, the “glitch” caused by a blurred communication, is of both pictorial and dramatic interest. It involuntary shifts their common and personal, anodyne substance to the tragic range of the “image of war”, strongly echoing today with the ongoing devastation of the Palestinian territory of Gaza. This series is also sadly premonitory, as the places and people it depicts have partly disappeared now.
The entire series was published by Loose Joints in January 2024 in a 128-pages photo book, winner of Photobook of the Year, Paris Photo—Aperture Photobook Awards 2024.
PL:
Seria 39 zrzutów ekranu, wydruki atramentowe na papierze, 24 × 16 cm (każdy)
Seria Disruptions składa się z trzydziestu dziewięciu wybranych zrzutów ekranu – słabych, przestarzałych obrazów, zniekształconych z powodu zakłóceń w sieci spowodowanych okupacją – spontanicznie zebranych przez artystę podczas kilku rozmów wideo na WhatsAppie z matką i różnymi członkami rodziny w Strefie Gazy w latach 2015–2017, czyli w roku śmierci matki artysty. Każdy odpowiada rozmowie z konkretną datą: 24.04.2015, 04.08.2016, 06.08.2016, 17.08.2016, 04.09.2016, 05.10.2016.
Przez lata Taysir Batniji nie mógł podróżować do ojczyzny z powodu izraelskiej blokady nałożonej na Gazę w 2006 roku. Za pomocą tych obrazów próbował uchwycić to, co ulotne, przywołując to, co odległe, i znajome rzeczy, za którymi się tęskni, oraz znosząc granice poprzez ofiarowanie „części tej wspólnej intymności, która rozciąga się między dwoma terytoriami”.
Formalna zmiana tych obrazów, „glitch” spowodowany rozmytą łącznością, ma zarówno wartość malarską, jak i dramatyczną. Mimowolnie przesuwa ich zwyczajną i osobistą, niewinną treść w rejestr tragiczny, właściwy „obrazowi wojny”, co mocno rezonuje dziś z trwającym niszczeniem palestyńskiego terytorium Gazy. Seria ta jest też, niestety, złowieszczo przewidująca, ponieważ przedstawione w niej miejsca i osoby częściowo już zniknęły.
Cała seria została opublikowana przez Loose Joints w styczniu 2024 roku w 128-stronicowej fotoksiążce, laureatce nagrody Photobook of the Year w ramach Paris Photo-Aperture Photobook Awards 2024.
Taysir Batniji
ANG:
Born in Gaza in 1966, Taysir Batniji graduated in arts from Al-Najah University in Nablus, Palestine (1994), and from the Bourges School of Fine Arts in France (1997). Until 2006, he devided his time between France and Palestine, two countries and two cultures, from where he developed a multi-media practice, including drawing, installation, photography, video and performance.
Taysir Batniji’s artwork, often tinged with impermanence and fragility, draw its inspiration from his subjective story, but also from current events and history. His methods of approach always distance, divert, stretch, conceptualize or simply play with the initial subject, offering, at the end, poetic, sometimes acrid, point of view on reality.
Already involved in the Palestinian art scene since the nineties, he expanded his participation since 2002 in a number of exhibitions, biennials and residencies in Europe and across the world, including Venice, Istanbul, Berlin and Lyon Biennials; Centre Pompidou and Jeu de Paume in Paris; the Rencontres d’Arles; Aperture in New-York; Martin-Gropius-Bau in Berlin; Vienna Kunsthalle; Witte de With in Rotterdam, V&A Museum in London, IVAM in Valencia.
Batniji recently hold four monographic exhibitions at The Rencontres d’Arles (2018), the Mac Val in Ivry-sur-Seine (2021), the Mathaf in Doha (2022), and AGO Foundation / Palazzina dei Giardini in Modena (2025-2026).
He was awarded the Abraaj Group Art Prize in 2012 and became the recipient of the Immersion residency program, supported by Hermes Foundation in alliance with Aperture Foundation in 2017. His book Disruptions, published in 2024 by LooseJoints, won Photobook of the Year at Paris Photo-Aperture Awards.
Prominent collections include his works such as the Centre Pompidou, MAC VAL, the FNAC and the CNAP in France, the V&A, The Imperial War Museum and the Tate Modern in London, IVAM in Spain, the Queensland Art Gallery in Australia, Zayed National Museum in Abu Dhabi, Mathaf in Doha, Art Jameel in Dubai.
Taysir Batniji’s work is represented by Sfeir-Semler Gallery (Hamburg/Beirut).
PL:
Urodzony w 1966 roku w Gazie Taysir Batniji ukończył studia artystyczne na Uniwersytecie An-Najah w Nablusie w Palestynie (1994) oraz w Szkole Sztuk Pięknych w Bourges we Francji (1997). Do 2006 roku dzielił swój czas między Francję a Palestynę, dwa kraje i dwie kultury, z których wywodzi się jego wielomedialna praktyka, obejmująca rysunek, instalację, fotografię, wideo i performans.
Twórczość Taysira Batnijiego, często naznaczona ulotnością i kruchością, czerpie inspirację zarówno z jego osobistej historii, jak i z bieżących wydarzeń oraz historii. Jego metody twórcze zawsze polegają na zdystansowaniu, przekierowaniu, rozciągnięciu, konceptualizacji lub po prostu zabawie z pierwotnym tematem, oferując w rezultacie poetyckie, a czasem cierpkie spojrzenie na rzeczywistość.
Zaangażowany w palestyńską scenę artystyczną już od lat dziewięćdziesiątych, od 2002 roku rozszerzył swój udział w licznych wystawach, biennale i rezydencjach w Europie i na świecie, m.in. na biennale w Wenecji, Stambule, Berlinie i Lyonie; w Centre Pompidou i Jeu de Paume w Paryżu; na Rencontres d’Arles; w Aperture w Nowym Jorku; w Martin-Gropius-Bau w Berlinie; w Kunsthalle w Wiedniu; w Witte de With w Rotterdamie; w Muzeum Wiktorii i Alberta w Londynie oraz w IVAM w Walencji.
Ostatnio Batniji miał cztery wystawy monograficzne: na Rencontres d’Arles (2018), w Mac Val w Ivry-sur-Seine (2021), w Mathaf w Doha (2022) oraz w Fundacji AGO / Palazzina dei Giardini w Modenie (2025-2026).
W 2012 roku otrzymał Abraaj Group Art Prize, a w 2017 roku został laureatem programu rezydencyjnego Immersion, wspieranego przez Fundację Hermès we współpracy z Fundacją Aperture. Jego książka „Disruptions”, wydana w 2024 roku przez LooseJoints, zdobyła nagrodę Photobook of the Year w ramach Paris Photo-Aperture Awards.
Jego prace znajdują się w znaczących kolekcjach, m.in. w Centre Pompidou, MAC VAL, FNAC i CNAP we Francji; w V&A, Imperial War Museum i Tate Modern w Londynie; w IVAM w Hiszpanii; w Queensland Art Gallery w Australii; w Zayed National Museum w Abu Zabi; w Mathaf w Doha oraz w Art Jameel w Dubaju.
Prace Taysira Batnijiego reprezentuje galeria Sfeir-Semler (Hamburg/Bejrut)